Qatar dag 6

Vanmorgen naar de Souk geweest. Het voelde authentiek Arabisch aan. Binnenin rook het heerlijk naar specerijen zoals eigenlijk in alle islamitische overdekte markten. Het was er vrij rustig. De meesten mensen gaan blijkbaar 's middags. Twee dagen geleden hebben we weer rechtsomkeert gemaakt toen we op weg waren omdat er geen doorkomen aan was. Nu zijn echter op de Corniche weer wat rijstroken open en dat merk je meteen aan het verkeer. Ondanks de Arabische sfeer geeft men toch ook toe aan de westerse luxe. Buiten in de straatjes waren tal van uitnodigende terrassen met heerlijk zitmeubilair en alles overdekt met parasols. Een genoegen om een lunch te gebruiken met vers geperste vruchten.

De grote Moskee. Was vlakbij.

Qatar dag 5

Vanmorgen heerlijk een paar uurtjes aan het strand. Daarna hadden we een tocht door de woestijn richting Saoedi Arabië geboekt. Niet zo maar door de woestijn maar sanddunebashing. Dit betekent met een 4 wheeldrive zeer steile hellingen op en dan weer bijna loodrecht naar beneden om vervolgens horizontaal langs een steile kant naar een volgend duin te rijden. Ik dacht dat ik in Mongolië alles al had meegemaakt, maar deze tocht was er ook een voor mijn Bucket list. We reden in een konvooi van vijf Toyota landcruisers waarbij wij als achterste auto precies de capriolen van onze voorgangers konden volgen. We kwamen uit bij een binnenzee met aan de overkant saoedi Arabië. De combinatie zand en zee was fascinerend.

Tijn genoot ook met volle teugen ondanks het feit dat we voortdurend van hot naar her werden gesmeten in de auto. Ik werd aardig zeeziek maar voor Tijn kon het niet wild genoeg gaan. Als sluitstuk rustten wij uit met een koele verfrissing in een tentenkamp waar je als toerist ook kon slapen. Mieke en Martin hadden dit twee jaar geleden in Oman gedaan en waren wild enthousiast. Voor vandaag zat het er helaas niet in.

Tijn in de woestijn.

Qatar dag 4

Gisterenavond maakten wij een boottocht door de baai van Doha. Het was fascinerend om te zien hoe  de wolkenkrabbers in het diplomatic district in fantastische kleuren gehuld waren. Bij vele veranderden de kleuren constant waarbij één wolkenkrabber op een gigantische waterval leek. Je kon er letterlijk uren naar kijken. Helaas duurde de boottocht slechts een uurtje. Wij moesten naar het oude Doha. Dit was vroeger een vissersdorp waarvandaan de boten met parelvissers vertrokken. De parelvisserij bestaat niet meer en van de gewone vissers zijn ook de meeste verdwenen. De oude houten boten worden nu voor toeristische tochtjes gebruikt. We moesten wel eerst drie andere boten overklimmen voordat we bij de onze kwamen. Met een baby in je armen (Mieke) toch niet geheel gevaarloos. Maar alles ging gelukkig goed. Op de vloer van de boot lagen allemaal Perzische tapijten dus heerlijk zacht voor Tijn. Totdat hij de voorplecht ontwaarde en daar wel eens een kijkje wilde nemen. Er was geen omheining dus werd hij tot zijn grote woede terug gehaald. Hij bleef helaas een tijdlang boos. Zestien maanden maar al een geheel eigen wil met de bijbehorende drift. Het is echter een jongen om op te vreten. Altijd heel vrolijk en goedlachs en iedereen krijgt een zwaai met tata (dag, dag, volgens ons). 

In Qatar zijn ze als gekken aan het bouwen en wegen aan het aanleggen. Helaas doen ze alle wegen tegelijk. Het is dus één grote file. Zijstraten zijn eveneens opgebroken dus je kunt letterlijk geen kant op.  Gisteren waren we dus veel te laat bij de boot omdat onze chauffeur niet door het verkeer heen kon komen. Vandaag wilden we zelf naar de Souk. Er zijn er verschillende, waaronder de goud Souk. Deze overdekte markten zijn dicht bij de grote Moskee. Er is een grote weg, de Corniche, vlak langs de kust waaraan ons hotel ook ligt. Als je de Corniche volgt kom je ooit bij de Souks. Echter niet vandaag. Er was geen doorkomen aan. Uiteindelijk besloten we het maar te laten voor wat het was en terug naar het hotel te gaan via het Sheratonhotel waar nog een cache ligt. Helaas namen we de verkeerde afslag en waren gedwongen weer de Corniche op te gaan richting Souks. We hebben zeer lang in de auto gezeten en uiteindelijk de cache ook niet gevonden. Bij thuiskomst heeft Tijn echter weer heerlijk van de glijbaan gegleden waar nog diverse andere kinderen ook aan het spelen waren.

In Dubai is in een grote shopping mall een compleet bergdorp met een skipiste, een rodelbaan, een schaatsbaantje en nog tal van andere zaken. Er gaat een skilift naar boven waarna je heerlijk naar beneden kunt skiën. Ook kun je er Gluhwein drinken. De temperatuur wordt op min zes gehouden en iedereen is in skikleding gekleed. De Qatari konden natuurlijk niet achterblijven. Zo heeft men in Doha in een grote shopping mall een schaatsbaan van zeer royale afmetingen waar nog tamelijke veel mensen schaatsen. Midden in de woestijn kunnen schaatsen en skiën is toch wel heel bijzonder. Maar het geld stroomt hier gelijk met de olie. Een Nederlandse vrouw die hier werkt vertelde dat 80% van de Qatari in overheidsdienst is. Men begint 's morgens om een uur of elf met een kopje koffie waarna het al spoedig tijd voor er gebed is.  Daarna moet er geluncht worden en wederom gebeden. Om een uur of vier heeft men doorgaans het werk er wel opzitten. Vorig jaar werden de overheidssalarissen met 100% verhoogd. Kom daar bij ons eens om. In Nederland staan de overheidssalarissen al jarenlang op de nullijn. De echte werkzaamheden worden door Aziaten en westerse expats gedaan. Het laagste op de sociale ladder staan de wegarbeiders en de mensen in de bouw. Veelal Nepalezen en mensen uit India. Een treetje hoger staan de mensen in de horeca. Hier zijn veel Indiase restaurants maar ook Filipijnen zie je veel in de horeca. Nog een treetje hoger staan de westerse expats. Ingenieurs en ontwikkelaars en dergelijke. Daarboven de Qatari die voor zichzelf lucratieve overheidsbaantjes hebben geschapen. Het is overal zeer veilig want je hoeft niet bang te zijn dat je wordt bestolen. Dieven gaan linea recta naar het land van herkomst terug. Bewijs is niet nodig, een vermoeden van diefstal is genoeg. Alleenstaande westerse vrouwen die 's avonds een taxi nodig hebben moeten uitkijken. Mannelijke Arabieren beschouwen deze vrouwen al snel als hoeren waarmee ze kunnen doen wat ze willen. Zo behandelen ze hun personeel echter ook. Niet alleen sterft er per dag gemiddeld één Nepalees bij de bouw van de voetbalstadions ze worden ook geslagen wanneer ze in de ogen van de opzichter iets verkeerds doen. Het lijkt op slavernij. Blijkbaar hebben de Nepalezen het thuis nog erger want ze blijven evenals mensen uit andere Aziatische landen toch naar de Arabische wereld komen om een centje te verdienen.

Qatar dag 3

Vandaag een tocht gemaakt naar Al Khor. Ik heb dit jaar veel woestijnen gezien. In Mongolië waren ze grijsbruin, in Australië roodbruin, maar hier in Qatar soms spierwit. De paar huizen die we zo nu en dan tegen kwamen gingen vanwege hun wit-zandkleurige kleur bijna helemaal in de woestijn op. Het was zeer bijzonder. Dit plaatsje ligt ten noorden van Doha en eveneens aan zee. Hoogbouw zie je hier echter niet. Wel mooie huizen maar helemaal in Arabische stijl. De temperatuur was vandaag heerlijk. Net boven de dertig maar met een koele zeebries. Je kunt het hier weken volhouden op deze manier. De lunch namen wij bij een Indiaas restaurant waar wij weer in de familiekamer werden geplaatst. Vorig jaar beleefde ik hetzelfde toen we een tocht door verschillende Emiraten maakten en we, ook Indiaas, gingen lunchen. Dit is overigens gebruikelijk in de Arabische wereld. De alleenstaande of gaande mannen apart van de families. Het lijkt er trouwens vaak meer op dat wij in India zijn dan in de Arabische wereld. Er zijn hier heel veel mensen uit landen als India, Nepal, Shri Lanka en dergelijke aan het werk. De Qatari zelf hoeven niet te werken. Midden in de woestijn reden wij langs een circuit. Hier kunnen ook 's avonds races worden gehouden want men had het hele circuit omringd met gigantische lichtmasten die waarschijnlijk zo sterk zijn dat ze het nachtlicht in daglicht kunnen veranderen zodat er ook 's avonds geracet kan worden.

Qatar probeert echt met het oog op de WK voetbal van 2022 aan alle westerse normen te voldoen. Overal worden autowegen van acht à tien banen aangelegd en men heeft ook de fietspaden niet vergeten. Dat is ook heel belangrijk want er zullen wel veel fietsers komen die hun fiets graag in vol zonlicht bij minimaal 40 graden plus willen gebruiken.

Qatar dag 2

Het blijft een relaxte vakantie. Vandaag eerst maar eens naar het strand bij het hotel. Keurige meneren komen je strandbed opmaken en komen vervolgens regelmatig informeren of ze je van dienst kunnen zijn. Heerlijk gezwommen in het zeewater dat aanmerkelijk warmer was dan het water van het zwembad. In deze landen (Dubai en Qatar) zijn ze er trots op het zwemwater in de baden op goede temperatuur te kunnen houden. Een goede temperatuur betekent volgens hun zo'n 20 à 22 graden. Het was voor Tijn in ieder geval te koud en ik zag er ook maar van af. Een goede temperatuur binnen zowel als in de zwembaden en waarschijnlijk straks in de stadions ook kost heel veel energie. Het lijkt mij althans dat het op lage temperatuur houden van zwemwater minstens evenveel energie kost als het water verwarmen. Net zoals de airconditioning die vaak een onaangename koude temperatuur geeft. Dat moet volgens mij heel wat kosten. Maar ja, de olie komt hier letterlijk uit de grond spuiten.

Qatar eerste dag

1

Vanmiddag in Qatar gearriveerd. We kwamen vanwege het tijdverschil om dezelfde tijd aan als ons vertrek uit Dubai. Voor zover we hebben kunnen zien is het hier heel bijzonder qua architectuur. Ook het hotel is schitterend. Wel bestaat het personeel bijna uitsluitend uit mensen uit India en waarschijnlijk ook Indonesië. Dit heeft als voordeel dat net zoals in Dubai de mensen zeer vriendelijk zijn. Er is een groot zwembad en een strand bij het hotel met alle denkbare voorzieningen. Tijn heeft al genoten van het kinderspeeltuintje. De temperatuur is vanwege de zeebries goed te verdragen. Het hotel ligt aan een baai met aan weerszijden een schitterende skyline.

 

Dubai en Qatar, tweede dag

Gisteren om twaalf uur 's nachts in Dubai geland. Er stond een auto klaar die ons naar het hotel bracht. Gelukkig was het voor ons nog twee uur eerder want voordat in het hotel het kinderbedje geregeld was waren we al een tijdje verder. Het is net zo'n appartement als vorig jaar met een master bedroom voor de ouders en Tijn inclusief walkin closet en riante badkamer en een iets eenvoudigere kamer plus badkamer voor oma.

Vandaag hielden wij het rustig. Laat ontbeten en daarna naar het zwembad. Heerlijk warm water en een buiten temperatuur van boven de 30 graden. Dat viel wel uit te houden. Aan het eind van de middag ging het richting shopping mall en eten bij TGIF (thank God it's Friday). Voor mij steak en lobster en gefrituurde gamba's en kippenkluifjes in hete saus vooraf. Daarna nog even boodschappen gedaan en de dag zat er weer op. Het lijkt nog maar kort geleden dat wij hier waren en ook het op reis zijn bevalt nog steeds prima. Het is leuk met Mieke en Martin en kleine maar reeds zeer eigenwijze Tijn.