Dubai museum

De eerste dag van onze bustocht voerde ons langs twee musea waaronder het Dubai museum. In dit museum leer je over de geschiedenis van Dubai. Evenals op vele andere plekken aan de Arabische golf werd dit gebied bevolkt door parelvissers. Het was ook een handelsplek waar goederen per dhow werden vervoerd naar Perzië, India en China. ook tegenwoordig geschiedt het transport nog altijd per dhow. Als je deze boten zo in de haven van Dubai ziet liggen kun je je nauwelijks voorstellen dat ze woeste zeeën kunnen bevaren. Maar het zullen sterke boten zijn. In ieder geval gebruikt men ze al eeuwenlang.

Bustocht blue line Dubai

Vandaag de tocht langs de kust van Dubai met de bus gedaan. Langs Jumeirah mosque, een elegante en mooie moskee waar de rondleiding helaas al was begonnen en wij er niet meer in mochten. De volgende bus genomen door Jumeirah en mijn ogen uitgekeken wat betreft het aantal moskeeën. Er schijnen er 500 te zijn in Dubai, maar op dat stukje kustweg in Jumeirah leken er al wel 100 te staan. Wat mij betreft allemaal van schitterende architectonische kwaliteit. Bij palm Jumeirah het schiereiland op. Men is hier nog altijd druk aan het bouwen. Het is de bedoeling dat er een hele grote shopping mall komt met kantoren, hotels, appartement, restaurants etc. Voor mijn gevoel rijdt de monorail er dan dwars door heen. Dat is echter een fantastische manier om de omgeving te bewonderen. Atlantis is nog steeds geweldig.  Door het shopping centre geslenterd. Helaas had men bij Starbucks bedacht dat er bovenop de prijs nog belasting zou worden geheven terwijl ons net was verteld dat er in Dubai inkomsten- noch omzetbelasting wordt geheven. Het leek mij een staaltje van zelfverrijking en we besloten door te reizen naar de Dubai mall om daar te gaan lunchen. Bij de Egyptische mall Wafi overgestapt op de bus naar onder andere de Spice souk. In wafi is alles Egyptisch inclusief de beelden en de obelisk. In Dubai is niets te gek. 

Bustocht red line Dubai

Vandaag met de red line een bustocht door oud Dubai. Je leert een stad dan toch weer op andere wijze kennen. De ritprijs was inclusief een bezoek aan het Museum Dubai en het museum van sheik Al Maktoum. Tevens een tochtje over de Creek. Via de tunnel aan de monding van de Creek kwamen we bij de gold souq en vervolgens bij de Spice souq waarvan de geuren je van verre tegemoet kwamen.

Dubai oktober 2014

3 Oktober vertrok ik voor de derde keer met the emirates richting Dubai. De vlucht was comfortabel en relaxed, zoals altijd. Om middernacht aangekomen en na de paspoortcontrole en het ophalen van de bagage de zinderende hitte in om mijn auto op te halen. Dit vereiste zeer veel geduld. Zoals zo vaak was er ook nu een probleem namelijk dat ik voor het verkeerde loket van Europcar stond. Ik stond bij terminal 3, waar ik ook was aangekomen maar ik moest bij terminal 1 zijn. Er leek geen personeel te zijn om hetzij de auto op te halen hetzij mij daar naartoe te brengen. Ik had besloten voor geen prijs ter wereld zelf naar de andere terminal te gaan. Op dit vliegveld zijn de afstanden immens en de temperatuur was 33 graden. Niet een gegeven om blijmoedig bepakt en bezakt aan een lange tocht te beginnen. Gelukkig werd de soep niet zo heet gegeten als de buiten temperatuur want na enige tijd stond daar toch een ford Kia naast de deur. Ik had mij de route naar het hotel goed ingeprent en het leek zo eenvoudig dat er eigenlijk niets kon gebeuren. Ja, maar dan moet je niet Irene heten. Binnen de kortste keren was ik verdwaald omdat ik toch niet de goede afslag had genomen. Op die tienbaans wegen is keren er niet bij. Als je eindelijk een zijstraat tegen komt en je probeert je weg terug te vinden raak je nog hopelozer verdwaald. Althans dat overkwam mij. Na een uur rond dwalen toch maar even het hotel gebeld om te melden dat ik wel van plan was dit jaar nog langs te komen maar dat ik de weg was kwijt geraakt. Men scheen er niet erg van onder de indruk te zijn. Uiteindelijk arriveerde ik om drie uur 's nachts in het hotel terwijl de afstand vanaf het vliegveld slechts 6 kilometer bedraagt. Kletsnat van het zweet dat door de hitte zowel als mijn verwardheid werd veroorzaakt checkte ik in en de aanwezige conciërge bracht mij eerst een glas ijskoud appelsap en vervolgens een glas ijskoud water die ik beide in één teug teug leegde. Het appartement is royaal maar kwalitatief een stuk minder dan zijn naamgenoot het Oasis Beach Tower Hotel. De prijs is er dan ook naar. Ook de ligging, midden in het oude gedeelte van de stad is minder. Echter ik vraag mij af of je nog steeds vanuit Oasis Beach hotel het magnifieke uitzicht hebt op Palm Island en het bijzondere hotel Atlantis. De voorgaande jaren was men recht tegenover het hotel aan het heien en bouwen en het kan best zijn dat er nu inmiddels een torenhoog, het uitzicht benemend gebouw is verschenen. 

Voorlopig ben ik nog alleen want Judy komt drie dagen later. Lopend heb ik al de omgeving verkend. Er is gelukkig dichtbij een Carrefour in een shopping mall zodat wij gemakkelijk boodschappen kunnen doen.

weekje vakantie in de Provence met Joelle

Op 17 juli vertrokken we met de SUV richting Pertuis, Frankrijk. Tentje en genoeg proviand mee om het een paar dagen vol te houden. Ondanks veel files in Belgie en bij Metz ging de reis voortreffelijk. Onbekommerd reden wij Lyon door. Hoewel het de bedoeling was ergens op een camping de tent op te slaan vroeg Joelle hoever het nog rijden was. Ik antwoordde 3 tot 31/2 uur. Zullen wij dan doorrijden vroeg ze. Tenzij wij een camping zien kwam er achteraan. Nu kom je op de peage weinig campings tegen dus werd het doorrijden. Het laatste stuk van Cavaillon naar Pertuis was nog enerverend. Veel rotondes, een pikdonkere weg en zeer bochtig. De Suv gedroeg zich fantastisch en wij arriveerden om 22.30 uur bij de gesloten poort van het huis van Hans. Gelukkig bleek Felix aanwezig en konden wij naar binnen.

Na een voortreffelijke nachtrust gingen we de volgende dag met Felix en zijn vriendin Isa(bel) naar de plaatselijke markt. Er was veel te zien met name veel Provençaalse producten. Een leuk rokje konden oma en Joelle niet weerstaan en werd voor 5 euro aangeschaft. Daarna was het zwemmen geblazen. Een rustig en relaxed middagje.

Zaterdag ging de tocht naar Lourmarin, Lambesc en uiteindelijk Aix en Provence met een lunch op de Cours Mirabeau, de plek waar je in Aix altijd uitkomt. Joelle kreeg gelegenheid om op een ijsje te trakteren zodat haar onrust werd opgelost. 's Avonds trakteerden Isa en Felix ons op een voortreffelijke maaltijd.

Zondag eerst naar St Remy waar zonder dat we dat wisten de 15e etappe van de tour de France 2014 van Tallard naar Nimes doorheen kwam. Het te druk was om ergens de auto te parkeren en we besloten om door te gaan naar les Baux de Provence. Een schitterend stokoud stadje bovenop een berg. De kleur van de huizen is hetzelfde als de kleur van de rotsen en van een afstand moet je goed kijken om de huizen en het kerkje te zien. Het uitzicht over de vallei is fantastisch. Voldaan gingen wij na een uurtje verder, op Arles aan. Via smalle weggetjes waarlangs we plotseling een Romaans kerkje/kapel St Pierre uit de 12e eeuw tegen kwamen, naast een even oude  benedictijnenabdij van Montmajour. Zo kom je in de Provence steeds voor aangename verrassingen te staan. Een boeiend landschap met zijn zonnebloemen en lavendelvelden, zijn cipressen en stokoude kerkjes.

Op de markt

Een leuk rokje voor een lief meisje, zomaar op de markt in Pertuis. 

Verblijf Durbuy, België

Op 13 juni vertrek ik met Jaap, Anke en Ype met de SUV richting België. De bridgeclub De Gehaktmolen heeft weer hun bridge en golf weekje en ik mag mee. Al jarenlang wil ik lid worden van de ongeregelde club maar dat zal niet gebeuren. En zolang ik af en toe een lustrum mag bijwonen of mee mag met een weekje uit vind ik dat niet zo erg.

In ruim drie uur bereiken we de golfbaan waar de eerste balletjes zullen worden geslagen. Een mooie baan waarvan het clubhuis het afgelopen jaar is herbouwd in moderne doch gezellige stijl. Twee zijn al aanwezig, het wachten is nu op de overigen. Net als Anke en ik met Ype na het genieten van de lunch het terrein weer afrijden arriveren de laatste gasten. Anke wilde niet golfen en wij gaan nu de eerste levensbehoeften kopen. Drank, snacks en koffie. Een van de mannen heeft thuis alvast een maaltijd voorbereid en meegenomen.  Die gaan wij vanavond eten. Sommige van de aanwezige mannen zijn kookliefhebbers en om beurten zullen zij voor de maaltijd zorgen. 

De omgeving van het resort, evenals het plaatsje Durbuy is fantastisch. Vanuit ons appartement kijken wij uit over een vallei met daarachter glooiende heuvels. Het uitzicht wordt door niets belemmerd of verpest. De appartementen die zijn gehuurd zijn ruim van opzet, voorzien van drie slaapkamers, twee badkamers en minimaal twee wc's. Wij betrekken met z'n vieren één appartement en hebben het riant ruim.

De dagen vliegen voorbij. Wij maken als familie een uitstapje naar grotten die door Jaap, Anke en Ype worden bezocht nadat Jaap mij eerst weer thuis had gebracht. Ik was bang dat in de grotten door de  nauwe gangen mijn claustrofobie weer zou toeslaan en zag ervan af. Ook een natuurlijke doolhof, die nog moest groeien, het was maïs dat nog moest opkomen werd met een bezoekje vereerd. Er waren tuinen bij met allerhande bloemen, die jammer genoeg nog niet in bloei stonden. Over een maandje zal dit allemaal schitterend zijn. Anke bracht met Ype in verband met de aanwezige speeltuin een bezoek aan een natuurpark en Jaap en ik besloten er buitenom om heen te lopen. Verder veel voetbal gezien met de eerste wedstrijd Spanje Nederland mede dankzij de 5-1 overwinning als hoogtepunt. Er werd ook nog gebridged waarbij ik op de laatste avond voor drie wedstrijdjes mijn partners mocht uitkiezen. Het was een vrolijke en gezellige week met leuke mensen en natuurlijk dubbel fijn omdat ik met mijn kinderen was.